ارتباط دلنشين‌تر با افراد نابينا <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

سعي كنيد طرز تلقي شما از نابينائي بعنوان يك ‹‹ بدبختي ›› نباشد . به خاطر داشته باشيد كه افراد نابينا با آموزش و توانبخشي ميتوانند بر بسياري از مشكلات فائق آيند . نابينايان نيز مانند سايرين مي‌توانند از موهبت هاي طبيعت لذت ببرند . منتهي شايد لذت بردن آنها به شيوه‌اي متفاوت باشد . با در نظر گرفتن نكات زير مي توانيد ارتباط دلنشين‌تري با افراد نابينا داشته باشيد .

-هنگام گفتگو با فراد نابينا جهت ها را با دستهايتان نشان ندهيد . حركت دستهاي شما مانع از ايجاد ارتباط كامل با فرد نابينا ميشود . از كلام استفاده كنيد ، مثلاً بگوئيد فنجان چاي شما روي ميز طرف دست راست شما است و يا اينكه در ورودي به فاصله سه متري طرف دست چپ شما است .

-فرد نابينا را مجبور نكنيد حدس بزند كه شما كي هستيد . به محض ملاقات با فرد نابينائي كه شما را مي‌شناسد ، خود را معرفي كنيد . حتي براي كساني كه حافظه بسيار خوبي دارند ، بخاطر سپردن صداي همه افراد كار مشكلي است . در آغاز و پايان ديدار در صورت امكان با فرد نابينا دست دهيد اين دست دادن به مثابه لبخند دوستانه‌اي است كه افراد با يگديگر رد و بدل ميكنند .

-هنگام گفتگو با فرد نابينا ، آنگاه كه درصدد هستيد او را ترك كنيد ، مي‌بايستي او را مطلع سازيد ، چون ممكن است وي قبل از آنكه متوجه رفتن شما بشود ، دقايقي به صبحت ادامه دهد . صبحت كردن بدون مخاطب احساس ناخوشايد را در دل فرد نابينا مي نشاند . اگر شخص جديدي به جرگه شما پيوست ، بلافاصله وي را به فرد نابينا معرفي كنيد تا او احساس كندكه براي او اهميت قائل هستيد .

-در محلهاي كه نابينايان رفت آمد دارند هرگز دري را نيمه باز نگذاريد ، درها را يا كاملاً ببنديد يا كاملاً باز بگذاريد . درها و كشوهاي نيمه باز ، اشياء ريز و درشت كه روي ميز افتاده باشند ، ليز و خيس بودن كف اتاقها همه و همه خطرهاي جدي براي فرد نابينا محسوب ميشوند .

-دقت كنيد كه حركات شما هنگام كمك به افراد نابينا عاري از خشونت زور باشد . مثلاً وقتي مي‌خواهيد به فرد نابينائي كمك كنيد كه روي صندلي بنشيند، محكم بازوي او را نچسبيد و او را با فشار روي صندلي هول ندهيد كافي است به آرامي يكي از دستهاي او را بگيريد و او را روي صندلي قرار دهيد و بقيه كار را به عهده خود وي بگذاريد . البته فراموش نخواهيد كرد كه ابتدا از او بپرسيد كه تمايلي به نشستن دارد يا خير ؟

-اگر فرد نابينا همراه شخص ديگري است ، وقتي مي‌خواهيد با او صبحت كنيد وي را مخاطب قرار دهيد نه كسي را كه همراه اوست . براي آنكه فرد نابينا مطمن شود كه طرف صبحت شما است ميتوانيد به آهستگي به بازو يا شانه وي دست بزنيد . بخاطر داشته باشيد كه اگر افراد نابينا نميتوانند هنگام گفتگو به چهره شما نگاه كنند ، دليل آن نيست كه نمي‌توانند با شما گفتگوي مستقيم داشته باشند .

-براي رسيدن به مقصد هرگز نابينا را هول ندهيد و هرگز او را به دنبال خود نكشيد . بازوي خود را جلو ببريد و بپرسيد كه آيا ميل دارد با شما از خيابان بگذرد . وقتي با فردي نابينا راه مي رويد احتياجي نيست كه به وي بگوئيد كه در كدام جهت مي خواهيد بپيچيد . افراد نابينا تمام حركات بدن همراه خود را حس مي‌كنند و مي‌توانند شما را دنبال كنند .

-اگر در ايستگاههاي كه چند اتوبوس توقف مي‌كنند ، فرد نابينائي از شما خواست كه وقتي اتوبوس مورد نظر وي به ايستگاه رسيدوي را خبر كنيد ، چنانچه اتوبوس شما قبل از اتوبوس وي  به ايستگاه رسيد ، از شخص ديگري خواهش كنيد كه به فرد نابينا كمك كند و اين موضوع را حتماً به او بگوئيد . هرگز بي خبر فرد نابينا را ترك نكنيد .

مأخذ : نشريه  AGE way 30 Health        

/ 2 نظر / 3 بازدید
فریبااحمدی

آفرین ،آقای معیت ،ای کاش همه به آرامش،آگاهی و متانت شما با نابینایان برخورد میکردند.

معيت

از لطف شما ممنونم.اين حداقل وظيفه شهروندی است.