فيروزه موسوی کودک معلول ذهنی - جسمی ايزوله پس از ۱۴ سال فرياد مدام و خودزنی بی وقفه، در گوشه منزل محقری تسليم آرامش شد. رمضان گذشته به ديدنش رفته بودم تصور لحظه ای سکوت در خانه ، ممکن نبود و اين صدا و منظره تکراری آسايش همه را بهم ريخته بود . اما همه دوستش داشتند صبور و مهربانانه تحملش ميکردند .خواهر بزرگش در همان جو و آن تک اتاق از دانشگاه قبول شده بود ، سالها بود آنجا از ميهمانی و ميزبانی خبری نبود . چند روزی است که صدائی از فيروزه نمی آيد . اينک چگونه ميشود در اين خانه ، سکوت را تحمل کرد ؟!  او برای چه آمده بود و در اين ۵ هزار روز فرياد بی قرار چه می گفت ؟