عصر که مطب می اومدم هوا ابری بود و نم نم باروون هم اوونو همراهیش میکرد.تووی مطب هم میدیدم که کم کم بر تعداد بیمارانیکه با سرهای خیس و عینکهای باروون زده میان افزوده می شه حس میکردم باروون شوخی شوخی جدی شده اما الان که یه لحظه وقت کردم و بیروونو نیگاه کردم از تعجب داد زدم اووووه  چه برف سنگینی داره میاد چقد زود  همه جا سفید شده !  کی فکرشو میکرد تووی اردیبهشت هم برف بیاد. شاید این ازوون برفهائی باشه که برای تبریک بهار اوومده شاید هم اوومده از بهار خداحافظی کنه شاید اوومده بگه ما اینیم ! شایدم اوومده بگه یادموون بخیر ! نمی دوونم جریان چیه ولی ظاهرا که هنوز هم  ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند .

اووووه سنگین تر هم شده ...الان دیگه سلامت را جوابی نیست  سرها در گریبان است ... به اکراه آورد دست از بغل بیروون که سرما سخت سوزان است .و جه خووب که هنوز بخاریها رو جمع نکرده ایمو بساط زمستوون برپاست.

اما بیچاره مرد باغبوون و دهقان فداکار که منتظر میوه های پولدارش بود و امسال هم با صورت سوخته و دستهای پر پینه و تهی پوله پیش دختر چش درشت لپ قرمزیش برمیگردد . من اوونا رو می شناسم .

و به همین خاطر بزرگی می گفت:باروون باش ببار نپرس کاسه های خالی از کیست ؟..

چی میخواستیم بگیم چی دراوومد !!!