توصيه هائي در خصوص تجويز پريزم

در اكثر فورياي قابل توجه و يا استرابيسم هاي متناوب جهت بهبود ورجنسهاي فيوژني به تمرينات بينائي توجه ميشود و تجويز پريزم جبراني نيز مي تواند به عنوان مكمل تمرين ضروري باشد . هنگامي كه تمرين بينائي مقدور نبوده و يا نتايج آن موفقيت آميز نباشد . درمان با پريزم به عنوان انتخاب اول مطرح ميشود .

 معيار ClinicaL Wisdom   به خوبي در خصوص ايزوفوريا ؛ اگزوفوريا و هايپرفوريا در فواصل دور و نزديك عمل ميكند . افراد دچار اگزوفوريا بدليل توانائي نسبي قويتر تقارب فيوژني نيازمند پريزم با قدرت كمتر هستند و  معمولاً تجويز پريزم به اندازه 3/1  ميزان انحراف در اگزوفورياهاي تا 30 پريزم مناسب است . پريزم بين چشم تقسيم ميشود و معمولاً در صورت انتخاب فريم كوچك ايجاد مشكل ( يعني اعوجاج اپيتيكي ، وزن يا از لحاظ ظاهري ) نميكند . در ايزوفوريا يا هايپرفورياي علامتدار پريزم معادل انحراف مه با كاور تست اندازه گيري شده تجويز ميشود با اينحال در موارد انحراف نسبتاً زياد اينكار بدليل ملاحظات اپتيكي مقدور نيست .

 از طرفي تحقيقات Worrall ;sheedy ;Saladin و همكارانش از بـكارگيري معيار          sheard   (  R 3/1 D  -   2/3 = P )حمايت ميكنند كه در فورياهاي افقي بويژه بيماران پير چشم با اگزوفورياي علامتدار كار برد دارد . معيار پرسيوال ( L3/2- G 3/1 = P  ) با شيوع كمتري در مقايسه با sheard  بكارگرفته ميشود گرچه در برسيهاي saladin و sheedy  نشان داده شده كه در درمان بيماران ايزوفورياي ارزشمند است .مشخص شده تجويز پريزم بر اساس معيار فورياي همراه در بيماران اگزوفوريا و ايزوفوريا مورد پذيرش واقع ميشود اما آنچه اهميت دارد بكارگيري تارگتي است كه در بر گيرنده فيوژن مركزي و محيطي باشد .

 معيار sheedy ( يعني استفاده از قسمت مسطح FDC ) نيز كارآيي كلينيكي دارد اما بدليل وقت گير بودن آن به طور رايج مورد استفاده قرار نمي گيرد . عليرغم بعضي معاينه كنندگان استفاده از معيار فورياي همراه ( يعني حداقل پريزمي كه F D  را خنثي مي‌كند ) در ايزوفوريا ، اگزوفوريا و هايپرفوريا تجربه موفقي بوده است .

 با اين حال بايد اطمينان حاصل نمود كه تجويز پريزم در يك فاصله موجب ايجاد FDدر فاصله ديگر نشود از اين رو بايد فورياي همراه را براي قضاوت در خصوص تاثير مقدار خاص پريزم در دور و نزديك ارزيابي نمود .

براي اطميان از تاثير پريزم ميتوان از تست Prism   confirmation  استفاده نمود كه بصورت زير انجام ميشود مثلاً اگر بيمار ايزوفورياي علامتدار در نزديك نياز به پريزم 4 BO داشته باشد ، از بيمار سوال ميشود كه آيا با قرار دادن پريزم ، بينايي نزديك واضحتر يا راحتتر ميشود ؟ به منظور كنترل اثر Placebo   جهت پريزم معكوس شده و تست تكرار ميشود . در اينحال براي مشخص شدن اينكه پريزم مناسب است از Prism  adaptation test استفاده ميشود . اگر پريزم بمدت 10 دقيقه در مقابل چشم قرار بگيرد و همچنان انحراف را خنثي كرده باشد در آن صورت مشخص ميشود كه پريزم ، ارتباط فيزيولوژيك قابل قبولي بين فوريا و ورجنس جبراني برقرار نموده است كه موجب تشكين استرس سيستم حركتي چشم ميشود . هنگاميگه سازگاري با پريزم رخ دهد طي بيست و چهار ساعت كامل ميشود اما اكثر سازگاري طي 10 دقيقه نخست رخ مي دهد .

فاطمه اله دادي ( اپتومتريست)

ماهنامه پرتو بصير