لنزهاي داخل چشمي براي حفظ تطابق : اميدها و واقعيت

يكي از چالشهاي اصلي جراحي مدرن كاتاراكت و عيوب انكساري ، بازگرداندن قدرت تطابق در بيماران سودوفاك است . تلاش هاي زيادي براي حل مشكل پير چشمي بعد از جراحي تعويض لنز كاتاراكته يا اصلاح عيب انكساري شده است تا بيماران ديد دور و نزديك رضايت بخشي بدون عينك داشته باشند . يك راه حل استفاده از IOL هاي چند كانوني است كه ديد نزديك بدون اصلاح را بهبود مي‌بخشد اما اين مزيت به قيمت كاهش حساسيت به كنتراست و به هم ريختن پديده بينايي ( OPtical phenomena ) بدست مي‌آيد . يك تلاش ديگر براي حل مشكل پر كردن مجدد كيسه كپسولي با يك نوع بسپار ( polymer ) الاستيكي است كه نام ديگر اين فرآيند phakoersatz ميباشد اما اين روش هم هنوز در حد تجربه باقي مانده است و با مشكلاتي از قبيل اشكال در كيفيت ديد و كدورت كپسول خلفي مواجه هست .

راه حل سوم براي احياي تطابق استفاده از IOL هاي تطابقي است . چندين شركت توليدي ظرف 5 سال گذشته شروع به توليد اين نوع محصول كرده‌اند . لنزهاي تطابقي فعلي طوري طراحي شده است كه نيروي عضله مژگاني را به يك حركت به سمت جلو در بخش اپتيك IOL تبديل ميكند كه با خم شدن بخش اپتيك نسبت به هاپتيك اين حركت ايجاد ميشود . يك پيش نياز براي انجام عمل تطابق در اين لنزهاي ، فعال بودن عضله مژگاني در چشم هاي دچار پير چشمي ميباشد . شواهد مطالعات بيوميكروسكوپ فرا صوتي و MRI نشان ميدهد كه عضله مژگاني با افزايش سن همچنان انقباض خواهد داشت ولي دامنه حركت راس عضله مژگاني با افزايش سن كاهش مي‌يابد .