ديروز فرصتي پيش آمد در دورة ‹‹ خلاقيت و نوآوري  در سازمان ›› كه در مركز مديريت صنعتي استان برگزار ميگرديد شركت كنم . بحث جالب و بدرد بخوري بود ، استاد نيز باسواد و بر موضوع اشراف داشت جو براي تبادل نظر هم مهيا بود . اما باز دمل كهنه و درد هميشگي، ‹‹ بيماري سيستم مديريت دولتي در ايران ›› دهان باز كرد و همه بر ضعفهاي شديد مديريتي سر تكان داديم و برنوآوري دست ! و نتيجه گرفتيم كه ما قومي هستيم متناسب همين مديريت و تا آخر بايد حسرت ديگران را بخوريم ! خلاقيت هم مال آنهاست . استاد هم فرمودند كه نه خير ! مگر نظام تحول اداري براي چيست ؟ بالاخره يك كلمه هم من گفتم و آن اينكه ، ببخشيد استاد ، ما خود جلسات تحول اداري و نظام پيشنهادات و فرآيندها را نيز سنبل مي‌كنيم و مثل يك تكليف شب امتحاني از آن عبور مي‌كنيم، در واقع با بخشنامه ، در ادارات تحول و ارباب رجوع ، تكريم نمي‌گردد . همانجا به ياد مطالب كتاب جرالد جمبالسکی  افتادم كه يكسال پيش آنرا با عنوان Change  your life   '  Change  your mind  خوانده بودم .

 بگذريم ، حرف و حديث در مورد مديريت دولتي فراوان است و همه خود را مديرتر از بقيه مي‌پنداريم … پيشنهاد مي‌كنم  ‹‹‌اصلاً تا اينجا هئچ ! ›› فقط به ياد داشتهاي ذيل كه از دورة ياد شده برداشته ام عنايت داشته باشيد كه البته شهر در امن و امان است . خلاقيت ، پديد آوردن فكري نو است كه وقتي به محصول تبديل ميشود نوآوري اتفاق مي‌افتد . پس خلاقيت پيش نياز نوآوري است . براي خلاقيت ، دانش مهم است نه الزاماً تحصيلات آكادميك يا ضريب هوشي بالا . خلاقيت امري است فردي و نبايد منتظر بستر مناسب از سوي سازمان يا ديگران شد . خلاقيت قابل يادگيري و اكتساب هم است .